Angst versus moed en tips voor een stiefmoeder

Er is moed voor nodig

Om door je eigen angsten en schaduwlanden heen gaan. Dwars door de donkere onzekerheid, twijfels en de piekerstemmetjes op weg naar licht en zon. In dit blog lees je over angst en moed. Ook jij kunt moediger worden. Lees hier hoe.

Moed is nodig

Stiefmoeders hebben angsten

We hebben emoties waar we soms geen raad mee weten. Boosheid, jaloezie, verdriet en depressie. Stiefmoeders maken zich zorgen. We vragen ons af of we wel deugen in de rol van stiefmama. Of we het wel goed doen. Of we er mogen zijn zoals we zijn.

Dan gaan we in ons hoofd zitten. We twijfelen of we wel verder willen met deze stiefkinderen, met deze ex, met dit leven in dit gezin. We gaan zelfs twijfelen of de mooie gevoelens voor onze partners niet wegkwijnen. Of we vragen ons af of onze partner diezelfde man nog is waar we verliefd op werden. En of we niet beter weg kunnen gaan.

Er een einde aan kunnen breien. Of we blijven piekeren en malen. We herkauwen al die moeilijke gesprekken, de ruzies, het gepingpong van zinloze woorden.

Het is op een bepaalde manier makkelijker om te blijven waar je bent. Om jezelf klein te houden. Om maar geen plek in te nemen. Om stilletjes te verdwijnen. Op te lossen. Een muurbloem te worden.

Of om te blijven hangen in drama, huilbuien en theatrale scenes. Die zo in een film zouden passen. Maar die je eigenlijk niet in je huiskamer wilt…

Angst versus moed

Ik heb het helemaal over mezelf, hoor als ik dit beschrijf. Ik heb al die stadia doorlopen.

De automatische piloot neemt het ook nu nog van me over. Die stuurt me resoluut van het goede pad, zonder dat ik het zelfs maar lijk te merken. Alsof je even niet bewust bent van tijd en plek. Maar dan in een foute soort flow. Zo struikel je dan voort, náást die mooie weg die je had uitgekozen. Ga je zo het donker in.

Maar ik weet nu hoe ik er mee om kan gaan :-). Echt. Ik kan mezelf als van een afstandje zien en denken: Jeetje, je gaat nu richting het moeras. Wil je dat wel?

Nee! Dus dan is zaak om mezelf er weer uit te halen.

De emoties druk ik niet meer weg. Die mogen er zijn. Maar ik kies er nu bewust voor om er anders mee om te gaan. Om in actie te komen! Dat hoeven maar heel kleine dingetjes te zijn.

Zoals:

• Sorry zeggen, als ik uitgevaren ben tegen kind of partner

• Mezelf oppeppen en iets leuks doen, als ik me down voel

• Me laten horen, als ik me terug wil trekken

• Mijn kwetsbaarheid en emoties onder woorden brengen, als ik jaloers word

• Piketpaaltjes timmeren, als ik me boos voel

• Mezelf belonen en complimentjes geven, als ik me minderwaardig voel

• Mijn successen vieren als ik me klein houd.. en ga zo maar door!

Angst hoort bij het leven

Moed versus angst en tips voor een stiefmoeder

In mijn gezin gaat het nu buitengewoon goed.

Ik ben een gelukkige stiefmama. Een gelukkige mama. Een gelukkige partner. Een gelukkige collega met de ex. Ja, ook niet elke dag natuurlijk. Dat begrijp je wel. Ik ben ook maar een mens, en maak ruzie, ben ongedurig, ongeduldig en onrechtvaardig tegen mijn huisgenoten als ik niet lekker in mijn vel zit.

Maar.

Mijn gezin is voor mij echt het allerbelangrijkste in mijn leven. Daar heb ik heel veel voor over. Om mijn doel vast te houden, om mijn droom te koesteren, daar heb ik nog steeds heel veel voor over. Ik heb het er voor over om aldoor opnieuw actie te ondernemen als ik van het pad af dreig te dwalen. Of dwaal :- )

En de simpele tips die ik je hierboven geef – die helpen! Ze helpen stiefmama’s die het gevoel hebben tegen de bierkaai op te moeten vechten.

Lees de tips die helpen

Angst hoort bij het leven

Angst is deel van ons

Angst is een emotie die opgeroepen wordt in het reptielenbrein dat ons waarschuwt voor gevaar. Op een bepaald niveau staan we niet heel ver van onze vroegste voorouders. Die bang waren om van de wereld af te vallen omdat ze dachten dat de aarde plat was. Die bang waren voor onweer, omdat ze dachten dat het de straf van de goden waren.

Stiefmoeders hebben angsten

De avontuurlust en ontdekkingsdrang wint het van onze angsten. Wat onze voorouders hadden – dat hebben wij stiefmoeders ook. We hebben de drive om te ontdekken. Om voorwaarts te gaan. Meer bewust te worden. En gelukkig.

Als je iets heel graag wilt, dan onderneem je toch stappen. Ondanks je angst, en je onzekerheid. Dan ga je tóch in gesprek met je partner over je moeilijke emoties. Dan ga je toch een spelletje doen met je stiefkind ondanks dat hij net nog zo onaardig tegen je deed.

Ik wil je uitdagen om vandaag nog één stapje verder te komen.

Moed is om niet meer weg te lopen van je angst. Maar om het monster in de ogen te durven kijken en niet meer bang te zijn voor het gegrom.

Weet je wat er dan gebeurt? Als je moed vat en je omdraait naar dat waar je bang voor bent, dan zakt het monster in elkaar als een pudding en is weg voor je het weet. De zon gaat weer schijnen. Ga het maar uit proberen. Als je durft ;-).

Dus vat moed en ga door met doen wat goed is. Voor jou. En je samengestelde gezin!

---------------------------

Annette van der Maarel houdt van haar werk als stiefdoach, ze houdt ook van schrijven, hiken en van haar gezin natuurlijk.